Haberler
La Via Campesina’dan Çevreyi Savunmak İçin Anti-Emperyalist Manifesto
Çiftçilerin küresel hareketi La Via Campesina “Çevreyi Savunmak için anti-Emperyalist Manifesto” yayımladı. Manifesto şu şekilde:
La Via Campesina’dan Çevreyi Savunmak İçin Anti-Emperyalist Manifesto
Uzaydaki tüm maceralarımıza rağmen biliyoruz ki, şimdilik, biz insanların yuva diyebileceği tek bir gezegen var. Hayatta kalmamız, buradaki bitki ve hayvanların, tüm canlıların hayatta kalmasına bağlıdır.
Doğal kaynakların kâr amaçlı büyük şirketler tarafından kontrolsüz bir şekilde kullanılması ve sömürülmesi, kapitalist sistemin mantığı, gezegenimizi tüketti.
Ulusötesi Şirketler Ortak Varlıkları Özelleştirmek İçin Çevre Ülkelere Saldırıyor
Kapitalizmin mevcut aşamasının, yani finansal kapitalizmin yıkıcı gücü emsalsiz. Ulusötesi şirketler, madencilik projelerinde, ormansızlaşmada ve suyun özelleştirilmesi dâhil birçok başka alanda, ortak varlıkları kullanma kapasitelerini artırmaya devam ediyor. Ulusötesi şirketler, tarımda biyoçeşitliliği yok eden ve iklimi değiştiren, pestisit kullanımına dayanan ve monokültüre dayalı bir üretim olan şirket tarım modelini uyguluyor. ABD ve diğer küresel kuzey ülkelerinin emperyalistleri, doğal kaynakların gerçek sahipleri olan insanların sahip çıktığı ortak varlıkları özelleştirmek için çevre ülkelere saldırıyor.
İnsanlık Tarihinin En Kötü Çevresel Krizini Yaşıyoruz
Sonuç açık ve net: insanlık tarihinin en kötü çevresel krizini yaşıyoruz ve sermayenin bu sağlıksız dinamiği devam ederse tüm insanlık bundan etkilenecek. İklim değişikliği tüm dünyada insanların yaşamlarını çoktan etkilemeye başladı. Fakat iklim krizi, çevresel krizin tek sonucu değil. Dünyanın suyu plastikler ve pestisitlerle kirleniyor, su kaynakları kuruyor. Gezegenin biyolojik çeşitliliği aşırı ölçüde şekilde yok olurken, büyük ölçekli biyolojik korsanlığa da şahitlik ediyoruz. Ticari çıkar için doğal bir şekilde oluşan biyokimyasal veya genetik materyalin alanlar, onların kendi habitatlarında nasıl kullanılabileceklerini dahi sınırlandırıyor. Toprak, ormansızlaşma ve monokültür ekim nedeniyle bozuluyor; geniş bölgeler büyük ölçekli madencilikle tamamen yok ediliyor.
Bu Üretim Şekli Devam Ederse, Yeni Pandemilere Yol Açan Birçok Yeni Virüsümüz Olacak
COVID-19 salgını, bu çevresel ve sistemik krizin en son tezahürüdür. Bu süper patojenlerin kökeni, tarihsel olarak köylü ve geleneksel topluluklar tarafından korunan ekosistemlerin yok edilmesiyle doğrudan ilişkilidir. Çevresel yıkım, kendi habitatlarında dengeli olan mikroorganizmaları serbest bırakır. Bu mikroorganizmalar, antibiyotikler ve hormonlar yüklenmiş çeşitli hayvanların bulunduğu kalabalık endüstriyel tesislerle ulaştığında, patojenler gibi çoğalırlar. Ardından, yoğun insan nüfuslarıyla temasa geçerler. Buna, yedikleri endüstriyel olarak üretilmiş yiyecekler nedeniyle tarım kimyasallarına maruz kalmaktan bağışıklık sistemi zayıflamış insanlar da dâhildir. Bu süreç, ormansızlaşma ve vahşi hayvanların yaşam alanlarının ortadan kaldırılmasına ek olarak, patojenlerin insanlara göç etmesine neden olur. Bu üretim şekli devam ederse, yeni pandemilere yol açan birçok yeni virüsümüz olacaktır.
Tüm insanlar gezegenimizin bu yozlaşmasından etkilenmektedir, özellikle de kadınlar, çocuklar, yerli halklar ve dünyanın en yoksulları. Dahası, bugün 134.000’den fazla flora ve fauna türü de yok olma tehdidi altındadır.
Askeri Faaliyetler Gezegenin Yok Edilmesinde Büyük Rol Oynuyor
Askeri faaliyetlerin gezegenin yok edilmesinde oynadığı haince rolün altını çizmek de önemlidir. İnsanların yaşamlarına yönelik saldırıları gerçekleştirmenin yanı sıra, ABD ordusu, müttefikleriyle birlikte, tükenmiş uranyum, uçakları için kullandığı madeni yağ ve benzin, portakal gazı gibi pestisit ve bitki zehirleri ve kurşun gibi toksik kalıntılar kullanan, dünyanın en büyük kirleticilerinden biridir
Gezegensel yıkımın nedenleriyle mücadele etmek yerine, bazı şirketler, yeşil kapitalizme, doğal kaynakları metalara dönüştürmeye, karbon kredileri, çevre koruma kredileri gibi toplumsal ve ekolojik ihtiyaçları çözmeyecek diğer sahte çözümlere; yani yeni piyasa spekülasyon alanlarına odaklanır. İmparatorluğun, ekonomik tabanını piyasaya dayalı projelerle yeniden yapılandırmaya çalıştığı bu projeler, öte yandan, yeni bir sözde “yeşil” teknolojik temel üretmek için küresel güneydeki doğal kaynakların artan sömürüsü etrafında inşa edilmiştir.
Bu sahte çözümlerin, insanlığın ve bildiğimiz anlamda doğanın yok olmasına yol açması kaçınılmazdır. Bu bir ölüm, tahakküm ve yıkım projesidir.
İnsan ve Doğa Arasındaki İlişki Yeniden İnşa Edilmelidir
Çözüm ise insan ve doğa arasındaki ilişkinin yeniden inşasındadır. Burada ulusların ve halkların eylemlerine açgözlülük ve kâr değil, yaşam, kolektif refah ve ekolojik ritimler rehberlik eder. Bu, gıdanın agroekolojik üretimine odaklanan bir çözümdür; tarım reformu yoluyla toprağa erişimin demokratikleştirilmesini içerir; su, biyolojik çeşitlilik ve toprak gibi ortak varlıkların korunmasını ve bakımını içerir; emekçilerin gerçek ihtiyaçlarına toplumsal ve çevresel adaletle cevap veren, ataerkilliğin ve ırkçılığın üstesinden gelen bir enerji modeline geçişi içerir.
Bugünün temel görevi kapitalist barbarlığı durdurmaktır. Hepimizin iyi ve barış içinde yaşayabilmesi için; adil, eşitlikçi ve coşkun bir dünya yaratmak için sermayenin yaşam üzerindeki hâkimiyetine son vermemiz gerekiyor.
La Via Campesina
Çeviri : Özge Güneş
Kaynak: karasaban.net
İlkeli Sağlık ve Sosyal Hizmetleri Çalışanları Dayanışma Sendikası (Sağlık İlke-Sen), nadir görülen bir hastalıkla mücadele eden ve bir kutusu 700 bin liraya yakın olan ancak SGK ödeme listesinden çıkarılan ilacı için verdiği hukuk mücadelesini AYM’ye taşıyan 23 yaşındaki Tuğba Tanık’la ilgili bir açıklama yaptı. Açıklamanın tam metni şu şekilde:
Nadir görülen kronik bir hastalık olan “Nörofibromatozis Tip 1”den mustarip 23 yaşındaki Tuğba Tanık’ın bugüne kadar SGK tarafından karşılanan ilacı Koseluga’nın temini, Sağlık Bakanlığı’nın onayına rağmen SGK tarafından reddedilmiştir. Mevcut kapitalist yağma düzeninin bir gereği olarak astronomik fiyattan satışa sunulması sebebiyle, Türkiye’de söz konusu hastalıkla mücadele eden kişilerin bu ilacı kendi imkânlarıyla temin etmesi fiilen olanaksızdır.
Sosyal Güvenlik Kurumu, özü ve rûhu gereği bu ve benzeri ilaçları ihtiyaç sahibi herkes için erişilebilir kılmak gibi mukaddes bir vazifeyle yükümlüdür. Haddizatında sosyal güvenlik, bir toplum hâlinde yaşayabilmeyi mümkün kılan en önemli unsurlardan biridir. Zira kardeşçe yaşayabilmemiz, aramızdan birinin başına beklenmedik bir musibet geldiğinde hepimizin onu makul şekilde destekleyeceğine dâir inancımızla ilişkilidir.
Buna rağmen neoliberal politikaların etkisiyle SGK’nın gitgide kâr etmesi gereken bir şirket gibi işletildiğine tanık olmanın derin üzüntü ve öfkesiyle doluyuz. EYT’yle ilgili düzenlemeden sonra emekli maaşlarının “emekli harçlıklarına” çevrilmesi sonucunda yüz binlerce ileri yaştaki insanımız, çok ağır imtihanlarla karşı karşıya bırakılmış, adeta kulu kula kul etmenin maddi koşulları inşa edilmiştir.
Buna benzer şekilde sıklıkla daha önce SGK tarafından ödemesi yapılan kritik ilaçların ödenmediğine şahit oluyoruz. Nitekim, bu trend hepimizin ülkenin tüm meydan ve caddelerinde sürekli “ilaç için yardım taleplerine” tanık olmamıza yol açıyor. Bu güvencesizleştirme insanların onur ve haysiyetlerine sistematik bir saldırı niteliği taşıdığı gibi, bu yolla kula kulluğun maddi zeminini de büyütüyor. Tüm bu hengâmede, sosyal güvenlik hakkı târumâr edilirken biraz daha iktisadî imkânı olanlara ise el altından kendi tedbirlerini almaları salık veriliyor. Biraz gelir elde edebilenler, gemilerini kurtarmak için bireysel emeklilik sigortaları ve tamamlayıcı sağlık sigortaları gibi kapitalist piyasanın tiksindirici “ürünlerinin” insafına havale ediliyorlar.
Onurlu, eşit, özgür ve kardeşçe bir yaşam için sosyal güvenlik hakkına yönelik saldırılara hep birlikte göğüs germek mecburiyetindeyiz. Nadir hastalığı için kullandığı ilacı temin edilmeyen Tuğba Tanık, olağan dava yolları sonuçsuz bırakıldığı için Anayasa Mahkemesi’ne yaptığı bireysel başvuru aracılığıyla bu hakkını aramaktadır. Anayasa Mahkemesi, tarihsel bir sorumlulukla karşı karşıyadır. Mevcut politik eğilimleri değil, adaletin gereklerini esas almakla mükelleftir. Sosyal Güvenlik Kurumu, bu kısıtlayıcı uygulamalarından derhâl vazgeçmelidir!
Sağlık İlke-Sen olarak, kimseye el açıp yalvarmadan, birbirimizle onurlu bir dayanışma ilişkisi içinde yaşamamızı sağlayan kapsamlı bir sosyal güvenlik kurumsallaşmasının önemini şiddetle vurguluyor, vurgulamaya gayret ettiğimiz ilkeleri şahsında sembolleştiren Tuğba Tanık kardeşimizle ilgili sürecin takipçisi olduğumuzu kamuoyuna saygıyla duyuruyoruz.
SAĞLIK İLKE-SEN YÖNETİM KURULU
