Haberler
Ali El-Hemdan’ın öldürülmesinin üstü örtülmemeli
Suriyeli mülteci Ali El-Hemdan’ın bir polis memuru tarafından öldürülmesine ilişkin hazırlanan iddianame kabul edildi. 18 yaşındaki Ali El-Hemdan’ı öldüren şüpheli 27 yıllık polis hakkında kasten adam öldürmekten dava açıldı. Duruşma 9 Temmuz’da.
Evrensel’de yer alan bilgilere göre olayda kovalamaca meydana gelmedi, Ali El-Hemdan’ın yüzü şüpheli polise dönüktü.
“Sendeledim, oruçluydum” diyen şüpheli polisin, iddianamede yer alan kamera kayıtlarına göre de sendelemediği ortaya çıktı. İddianameye göre olay şöyle gelişti: “Sokağın başından içeriye doğru Ali El-Hemdan’ın yürüdüğü, yaklaşık 15-20 metre arkasından da şüpheli polis memurunun yürüdüğü, kısa süre sonra Ali El-Hemdan’ın yüzünü polis memuruna dönerek geri geri yürüdüğü, bu sırada şüpheli polis memurunun elinde bulunan silahın namlusuna mermiyi sürdüğü, ölene doğrultarak ateş ettiği, aynı anda Ali El-Hemdan’ın yere yığıldığı anlaşılmaktadır. Polis memurunun savunması hiçbir şekilde kamera görüntüleri ile örtüşmemektedir. Olayın görgü tanığının anlatımlarından ve görüntülerden polis memurunun sendelemesi, düşmesi gibi bir durumun ve herhangi bir koşma-kovalamacanın yaşanmadığı anlaşılmaktadır.”
Tüm bu iddialar, olayı balkondan gördüğünü söyleyen bir tanığın ifadeleriyle de uyumlu.
Olayın takipçisi bir avukat olan Tugay Bek’in yine Evrensel’de yer alan söyleyişinde skandal olarak nitelendirdiği bir rapor ise şüpheli polise, olay bütün gerçek boyutlarıyla ortaya çıkmasına rağmen hala nasıl sahip çıkıldığını gözler önüne seriyor. Adana Kriminal Polis Laboratuvarı’nın hazırlamış olduğu rapora göre, “Ali El-Hemdan’ın üzerinden çıkan tişörtün sol göğüs bölgesinde bulunan deliğin sert bir yüzeyden (taş-duvar-metal-cam vb) sekerek çarparak gelen mermi çekirdeği veya mermi çekirdeğine ait parçanın oluşturduğu delinme olduğu ve söz konusu delinme üzerindeki atış artıklarının oluşturduğu renk dağılımı göz önünde bulundurulduğunda delinmenin aşağıdan yukarıya doğru gerçekleştiği fikir ve kanaatine varılmıştır. Ancak atış mesafesi hakkında kesin bir kanıya varmak mümkün değildir.”
Rapor, 18 yaşında öldürülen bir genç hakkında gerçeği ortaya çıkarmak yerine, olay hakkında temelsiz delil üreterek, gerçeğin üzerini örtmekle daha fazla ilgileniyor. Hatırlarsanız, olayın olduğu gün sosyal medyaya düşüp hafızalarımıza kazınan o görüntülerde, Suriyeli gencin göğsü kanlar içindeydi ve kocaman bir delik görülüyordu. Ve o görüntülere rağmen iktidar güdümlü medyada gencin kaçarken bacağından vurulduğu yazıldı. Biri kaçarken nasıl olur da kalbinden vurulur?
Cumhuriyet Savcılığı ise mezkur raporun diğer delillerle çeliştiğini belirtip Ali El-Hemdan’ın tişörtünü İstanbul Adli Tıp Kurumu’na tekrar incelenmesi için göndermiş ve “Suçun sabitliği ortadadır.” demiş.
Tüm bu görgü tanıkları, kamera kayıtları ve diğer deliller, şüpheli polisin, kaçmayan, direnmeyen, yüzü kendisine dönük, silahsız veya başka bir şekilde tehdit oluşturmayan bir genci hedef gözeterek, doğrudan doğruya öldürdüğüne işaret ediyor.
Sadece para cezası verilmesi gereken bir ihlal, bir insanın yaşamına mâl oldu. Olayın örtbas edilmek istenmesine yönelik çabalar ise toplumun kamusal alandaki güvenliğine yönelmiş bir tehdit teşkil ediyor.
Emniyet görevlilerinin karıştıkları bazı suçlara yönelik bürokratik bir koruma, yaygın bir takipsizlik, cezasızlık politikası olduğu yönünde birçok örnek var. Oysa etkin bir soruşturma ve adil bir yargılama sonucunda suça göre cezalandırma olmadığı müddetçe kamu görevlilerinin hak ihlallerini önlemek mümkün değil. Bunun sağlamaması ise toplumdaki güvenlik algısını zedelemekte, onarılması imkânsız acılara yol açmaktadır.
Alaattin Uras
TBMM’de kabul edilen yeni kanun düzenlemesiyle Türkiye’deki millî parkların yönetimi ve işletilmesine ilişkin kapsamlı değişiklikler yürürlüğe girdi. Düzenleme, korunan alanların turizm amaçlı kullanımına ilişkin izin ve işletme süreçlerini yeniden düzenlerken, millî parkların uzun süreli kiralama ve işletme sözleşmeleriyle özel kullanıma açılmasının da önünü genişletiyor.
Kanuna göre millî parklar ve tabiat parklarında turizm faaliyetlerine ilişkin izinler ile işletme süreçleri Doğa Koruma ve Millî Parklar Genel Müdürlüğü tarafından yürütülecek. Böylece bu alanların yönetimine ilişkin idari yetkiler tek elde toplanırken kiralama ve işletme süreçlerinin de aynı kurum üzerinden yürütülmesi öngörülüyor.
Düzenleme aynı zamanda ziyaretçi uygulamalarını da değiştiriyor. Buna göre millî park ve benzeri korunan alanlarda giriş ücretleri kurum tarafından belirlenecek. Giriş ücretini ödemeden alana giren kişiler hakkında ise belirlenen ücretin dört katına kadar idari para cezası uygulanabilecek.
Ancak düzenleme yalnızca teknik bir idari değişiklik olarak görülmüyor. Uzmanlar ve bazı çevre örgütleri, millî parkların uzun süreli işletme ve kiralama uygulamalarıyla doğal alanların ticari faaliyetlere daha açık hale gelebileceğine dikkat çekiyor.
Millî parklar, doğası gereği kamunun ortak varlığı olarak kabul edilen ve korunması gereken alanlar arasında yer alıyor. Bu nedenle yeni düzenleme, yalnızca çevre politikaları açısından değil, kamusal haklar ve kamu kaynaklarının kullanımı açısından da tartışmaları beraberinde getirmiş durumda.
Koruma altındaki alanlar şirketlere açılıyor!
Millî parklar yeniden kiralamaya açıldı: Doğanın kamusal niteliği tartışma konusu
Millî parkların sermaye denetimine açılması, kamusal kaynakların giderek daha fazla piyasa ilişkileri içinde değerlendirilmesi eğilimine işaret ediyor. Buna göre millî parkların işletme modeli üzerinden gelir üretimine açılması, doğanın korunması ile ekonomik kullanım arasındaki sınırın giderek belirsizleştiği yönünde yorumlanıyor.
Tartışmanın bir diğer boyutu ise kamusal hizmet ve vergi ilişkisi üzerinden şekilleniyor. Vergilerle finanse edilerek korunan alanların, yeniden ücretlendirme ve işletme modelleri üzerinden erişime açılması, “Kamusal alanların kullanımında ücretlendirme sınırı nerede başlar?” sorusunu gündeme getiriyor.
Bu tür düzenlemeler, doğa ve kamusal varlıkların giderek sermaye için yeni yatırım ve işletme alanlarına dönüştürüldüğü daha geniş bir ekonomik yönelimin parçası olarak değerlendiriliyor. Üstelik yalnızca millî parkların yönetimi değil; kamusal alanların korunması ile piyasa mantığı arasındaki gerilimin nasıl çözüleceği sorusu da millî parklarla yapılan düzenlemeyle gündeme gelmiş oldu.
Yeni düzenleme yürürlüğe girerken, millî parkların geleceği konusunda temel soru da bu noktada düğümleniyor:
Korunan alanlar kamunun ortak doğal mirası olarak mı kalacak, yoksa giderek daha fazla ekonomik işletme modeli içinde değerlendirilen alanlara mı dönüşecek?
YeniPencere
TÜRK-İŞ Konfederasyonu tarafından, çalışanların geçim koşullarını ortaya koymak ve temel ihtiyaç maddelerindeki fiyat değişikliğinin aile bütçesine yansımalarını belirlemek amacıyla her ay, düzenli olarak yapılan bu araştırmanın 2026 Şubat ayı sonucuna göre;
- Dört kişilik ailenin aylık gıda harcaması tutarı (açlık sınırı) 32.365 tl’dir.
- Gıda ile birlikte diğer tüm temel harcamalar için haneye girmesi gereken toplam gelir tutarı (yoksulluk sınırı) ise 105.425 tl’dir.
- Bekâr bir çalışanın aylık yaşama maliyeti 41.900 tl’dir.
- Mutfak enflasyonu aylık %3.65, on iki aylık %38.76, yıllık ortalama ise %39.43 olarak hesaplanmıştır.
TÜRK-İŞ’ e göre “mutfak enflasyonu” verilerindeki değişim Şubat 2026 itibariyle şu şekilde gerçekleşmiştir:
- Ankara’da yaşayan dört kişilik bir ailenin “gıda için” yapması gereken asgari harcama tutarındaki artış bir önceki aya göre yüzde 3.65 oranında gerçekleşti.
- On iki aylık değişim oranı yüzde 38.76 oldu.
- Yıllık ortalama artış ise yüzde 39.43 olarak gerçekleşti.
- İki aylık artış oranı ise yüzde 7.37 oranında oldu.
Buna göre Ocak-2026 itibariyle 28 bin 75 lira 50 kuruş olarak belirlenen Asgarî Ücret; 2026’nın Şubat sonunda açlık sınırının 4.209 lira gerisine düştü.
Kaynak: turkis.org.tr
