Connect with us

Haberler

Dayanışmayı Küreselleştirin, Tarımı Yerelleştirin

Yeni Pencere

Yayınlanma:

-

Küresel çiftçi örgütü La Via Campesina, 10 Eylül Küresel Eylem Günü dolayısıyla bir çağrı yayımladı. Aile çiftçiliği ve köylü tarımına vurgu yapılan çağrı metni şu şekilde:

10 Eylül 2003 tarihinde ve Meksika Cancun’daki DTÖ Bakanlar toplantısının sürerken, Güney Koreli küçük ölçekli pirinç üreticisi ve köylü aktivisti Lee Kyung Hae, Dünya Ticaretinin dayattığı neoliberal politikaları protesto etmek için göğsünden bıçaklayarak kendini feda etti. Lee, ülkenin gıda ithal etmeye karar vermesi ardından çiftliklerini ve geçim kaynaklarını kaybeden binlerce çiftçiden biriydi. Bu politika DTÖ’nün onayıyla gerçekleştirilmişti.

La Via Campesina ve diğer toplumsal hareketlerin kitlesel gösterilerine ve protestolarına rağmen, Küresel Sermaye 17 yıl sonra ölümcül yayılmacı politikalarına -genellikle DTÖ’nün yardımıyla ve bazen yardımı olmadan- Serbest Ticaret Anlaşmalarına ve şartlı yardım programlarının araçlarını kullanmaya devam ediyor. Sonuç olarak, Güney Kore dahil olmak üzere birçok ülke, halklarının gıda egemenliğini ticarete konu etti ve gıda ithalatına büyük ölçüde bağımlı hale geldi.

Bu neoliberal itici güçle mümkün kılınan küresel gıda sistemi, son birkaç on yılda üretimden, işleme ve dağıtıma kadar bir avuç Ulusötesi Şirketin sıkı kontrolü altına girdi. COVID 19 krizi, bu sistemin sınırlarını çıkardı ve sistemi birkaç hafta içinde devre dışı bırakarak ve ülkeleri gerçek bir gıda güvensizliği riskiyle karşı karşıya bıraktı. Singapur, Güney Kore ve Avrupa’dakiler gibi zengin ülkeler bile, halkların gıda sistemlerindeki bu kurumsal yoğunlaşmanın tehlikelerini fark ettiler. Bu durum Haiti gibi ülkelerde, vatandaşlar arasında kıtlık korkusuna ve açlığa yol açtı.

Bunların hiçbiri, kaynakların sadece %25’ine erişebilmesine rağmen dünya nüfusunun %70’ini besleyen köylüler ve küçük ölçekli gıda üreticileri için şaşırtıcı değildi. Aksine pandemi, ülkeler gıda kıtlığıyla karşı karşıya kalırken tüm ihmal, zorluk ve risklere rağmen gıda üretimine devam ederek elini taşın altına koyanların köylüler, balıkçılar, küçük ölçekli gıda üreticileri olduğunu tüm dünya insanlarına kanıtladı.

Yine de hükümetlerimiz derslerini almamışlardır!

Şirket monokültürünü teşvik etme yolunda devam ediyorlar ve özel şirketlerin tarıma girmesini teşvik ediyorlar. Pandeminin son altı ayında, serbest ticaret müzakereleri önemli ölçüde ilerledi. Gıda sistemlerimizin kurumsal olarak ele geçirilmesini derinleştirmek amacıyla EU-Mercosur, RCEP, USMCA, CETA, TPP, TTIP ve bir dizi ikili ve bölgesel ticaret görüşmeleri yapılmaya devam ediyor.

Bazı hükümetler ise, karantina ve hareket kısıtlamalarını kötüye kullanarak kırsal alanların şirketler tarafından ele geçirilmesine izin veren piyasa reformlarını ve toprak reformlarını zorladı. Hükümetler her zamanki gibi işe dönmeye hazırlar ve halkımızın çaresizliği ve yoksulluğuna karşı ilgisiz kalmaya istekliler.

Bu artık durmalı. Gıda sistemlerimizin kontrolünü geri almamız ve gıda sistemlerimizin yerel üretimini desteklememizin zamanı geldi çünkü talebimizin önemi her zamankinden daha belirgindir: gıda egemenliği için savaşmaya devam etmeliyiz. Yani, her bölgedeki insanlar yiyeceklerinin üretiminde özerkliğe sahip olmalıdır. Tarımsal ürünlerin küresel ticareti başarısız oldu. Pandemi, gıda egemenliğini, agroekolojiyi, daha sağlıklı gıdayı ve tüketici pazarlarına daha yakın gıda üretme ihtiyacı gibi konuları tartışmamıza yardımcı olacak. Bu ancak aile çiftçiliği ve köylü tarımı ile başarılabilir.

10 Eylül 2020’de La Via Campesina, DTÖ ve FTA’lara karşı Uluslararası Eylem Günü’nü bir kez daha kutlayacak. Bunun için 10 eylül günü Lee Kyung Hae’nin fedakarlığının anısına, Asya, Afrika, Avrupa ve Amerika’dan köylü liderleri ve aktivistler arasında bir web-diyalogu düzenliyoruz. Tarımın neden DTÖ içinde ve dışında gerçekleşen tüm Serbest Ticaret Müzakerelerinin dışında kalması gerektiğini tartışacağız.

“Dayanışmayı Küreselleştirin, Tarımı Yerelleştirin” başlıklı konuşma, insanların yüzyıllardır süren köylü deneyimlerinden ortaya çıkan alternatifine odaklanacak. Konuşma, serbest piyasa kapitalizminin kırsal ailelere yönelik saldırısını vurgulamak için bir fırsat olacak. Gıda egemenliğinin ve sağlıklı gıda üretiminin ancak aile çiftçiliği ve ekolojik yöntemlerle köylü tarımından ortaya çıkabileceğini yeniden iddia etmek için bir alan olacak.

Serbest Ticaret Anlaşmaları değil, Gıda Egemenliği!

La Via Campesina

 

Kaynak: karasaban.net (Çeviri: Özge Güneş)

Tıklayın, yorumlayın

Yorum yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Haberler

Çığ, Van’da Can Almaya Devam Ediyor

Yeni Pencere

Yayınlanma:

-

Van Başkale İlçesi Dêrişk köyü yakınlarında öğle saatlerinde çığ düşmesi sonucu 9 kişinin öldüğü bilgisi üzerine o civardaki köylerde yaşayan akrabalarımı aradım. Doğru bir habere ulaşmak kolay olmadı. Van Valiliği olayın duyulması veya İran yetkililerinin uyarısı üzerine o bölgeye AFAD ve UMKE ekiplerini gönderiyor ancak yeterli inceleme yapılmadan geri çekiliyorlar. İran sınır karakolu kendi gözlemleri veya çığı görenlerin haber vermesi üzerine Türk yetkililerine, çığın altında 9 İranlının kaldığını bildirmesi üzerine, bölgede araştırma yapan AFAD ve UMKE ekiplerinin herhangi bir çığ olayına rastlanmadığı için geri çekildiğini valilikçe yapılan açıklamadan öğreniyoruz. Kısa bir süre sonra bir Van milletvekili twitterda o bölgede bir çığ olayının yaşandığını ve 6 İranlının yaşamını yitirdiğini içeren bir mesaj paylaştı.

Aradan bir gün gibi bir zaman geçtikten sonra konuyu araştıran gazeteci Ruşen Takva, çığ olayını doğruladı. AFAD ekipleri de bu bilgiler doğrultusunda yapılan ihbarın ardından, bölgeye giderek geceyi orada geçirmeyi planlamış. Fakat Sualtı mezrasında bulunan karakola bağlı jandarma ekipleri bölgede tarama yaptıklarını, ihbarın asılsız olduğu bilgisini verince AFAD ekipleri çalışma başlatmamış. Geçen yıl Bahçesaray’da art arda yaşanan iki çığın böyle bir çekinceye sebep olduğunu düşünmek de mümkün. Çünkü ikinci çığın çıkmasıyla ilgili ciddi ihmaller olduğu, uyarıların dinlenmediği, helikopter sesiyle çığın düşmesinin mümkün olduğu yolundaki değerlendirmeler ciddi eleştirilere sebep olmuştu.

18 Ocak’ta çığın düştüğü bölgeye gitmek isteyen köylüler de hava şartları nedeniyle engellenmişler. Mezrada bulunan köylüler İran devletine bağlı AFAD ekiplerinin ertesi gün bölgeye gelerek çalışma başlattıklarını söylüyor. Çığın düştüğü belirtilen alana ulaşmak için önce araçla Sualtı köyüne gitmek, ardından 5 kilometrelik yolu yaya olarak geçerek Esenyamaç mezrasına ulaşmak gerekiyor. Bölge, İran-Türkiye sınırının sıfır noktası. Bu sebeple geçimlerini sınırda hamallıkla sağlayan kolberlerin aktif olduğu bir güzergâhtır. Vatandaşların küçük bir araştırmayla öğrendiği, Valiliği’nin asılsız ihbar dediği, jandarmanın tespit etmediği ve üzerinden 24 saat geçmiş olan haberin ardından, çığın hala Türkiye’ye mi, yoksa İran’a mı düştüğü bilinmiyor.

Son yıllarda özellikle Başkale sınırında kolber ve mültecilere yönelik sayısızca olay oldu. Her yıl o dağlarda onlarca mülteci, insan tacirlerinin bilinçli olarak sınıra getirip bırakması dolayısıyla soğuktan donarak ölüyor. Çoğu haber bile olmuyor. Bir kısmının cesetleri karlar eridikten sonra ortaya çıkıyor, çoğu kez kimse duymadan kimsesizler mezarlığına sessiz sedasız gömülüyorlar. Çığ haberi duyulduğunda ilk akla gelen kolber, ya da sınır ticareti yapan sınır köylüleri oluyor. Genellikle her iki ülkenin sınır güvenlik güçleri çoğunlukla uyarı yapmaya ihtiyaç duymadan ateş ediyor. Çığın böyle bir ateş etme dolayısıyla çıkma ihtimali her zaman var. Bunların bu ekonomik krizde hamallık/kolberlik yapan köylüler olacağı gibi çoğunlukla sınırı geçişlerine göz yumulan göçmenler de olabilirdi.

Her ülke, savaş, yoksulluk veya başka sebeplerden dolayı hayallerinin doğrultusunda özellikle Avrupa ülkelerine gitmeye çalışan bu göçmenlere vebalı muamelesi yapıyor. “Yeter ki kurtulayım, kimin başına bela oluyorsa olsun!” der gibiler ve bu tavrın bir örneğini Yunanistan sınırına gönderilen göçmenlerle ilgili politikalarda görmek mümkün.

Haber henüz bütün yönleriyle kesinleşmedi ancak çığdan 4 kişinin kurtulduğu ve 5 kişinin de henüz çığ altında olduğu bilgileri var. Çığ altında kalan 5 kolberin isimleri şöyle; Metin Aslani, Yaver Aslani, Ehed Aslani, Bilen Ahmedi ve Olayi Hudayi. Van, geçen yıl kış ayında Bahçesaray ilçesinde 4 Şubat 2020 Salı günü düşen çığ ile haber olmuştu. Hemen ertesi gün çığın altında kalanları arayan arama-kurtarma ekiplerinin de üzerine de Çarşamba günü çığ düştü. 24 saatten az bir sürede düşen iki çığ nedeniyle 41 kişi hayatını kaybetti, 75 kişi de yaralandı. Bir jandarma astsubay, 10 uzman çavuş, bir Turkcell çalışanı, 3 itfaiye eri, 2 kara yolu çalışanı 2 de sivil vatandaş olmak üzere toplam 24 kişi ilk etapta buradan hastanelere vefat etmiş olarak nakledildi. İlk çığ düşmesinde beş, ikinci çığda ise 33 kişinin hayatını kaybettiği açıklanmış, çığ altında kalan üç kişi için arama çalışmalarının devam ettiği belirtilmişti. Perşembe sabahı başlayan arama çalışmalarında çığ altında kalmış olan son üç kişinin cesedine ulaşılmıştı.

Bahçesaray daha önceleri 7 ay dünyaya kapalı olmakla ün salmıştı. Aslında orada yaşayanların birçoğu çığ noktalarını biliyor. 5-6 nokta çığ riski altında. Birkaç kar tüneli ile yolun kışın da açık tutulmasına çalışılacağı haberleri vardı. Bir kar tüneli en sonunda tamamlandı. Kar tünelleri haberi daha sonra bazı internet haber kanallarında “kar tünelleri çalındı” diye düştü. 3 noktaya neredeyse her yıl çığ düşüyor. Dört kar tüneli bütçesinin geldiği ancak bunun yerine bir kar tünelinin yapıldığı ve bunun da çığ tehlikesi olmayan Kirapet tepesine yapıldığı söyleniyor. Çığın düşmesinin ardından yapılan açıklamalarda ise yol güzergâhının değiştirileceği ve en yakın noktadan açılacak tünel ile Bahçesaray’ın Van’ın Gavaş ilçesinden geçişinin sağlanacağı açıklandı.

Yakup Aslan – Van

Devamını Okuyun

Haberler

Küçük Çiftçilerin Kendi Topraklarında Kendi Üretimlerini Yapması Esastır

Yeni Pencere

Yayınlanma:

-

Çiftçiler Sendikası (Çiftçi-Sen) Genel Başkanı Ali Bülent Erdem, verdiği bir söyleşide gıda fiyatlarını kontrol altına almanın tek yolunun küçük çiftçilerin kendi topraklarında kendi üretimlerini yapması olduğunu söyledi.

Tarımı ve gıdayı ele geçiren şirketlerin, fiyatların düşmesini veya artmasını sağladıklarını belirten Erdem, şöyle konuştu:

Dünya gıda fiyatlarını belirleyen bir merkez var

“Dünya gıda fiyatlarının artması veya düşmesi ile ilgili her şeyi belirleyen bir merkez var. Bu da tarımı ve gıdayı eline geçiren küresel tarım ve gıda şirketleri. Kendi ülkemize baktığımızda ise şunu görüyoruz ki birincisi, pandemi dönemi ile birlikte, tarımda çalışan nüfusun yaş ortalamasının büyümesi sebebiyle 65 yaş üstü pek çok insan tarlaya ulaşamadı. İkinci olarak söyleyebiliriz ki çiftçiler çok zor koşullarda ürettiler. Üçüncüsü, mevsimlik tarım işçilerinin yaşadığı problemler pandemi ile birlikte katlanarak büyüdü. Üretimde ciddi sorunlar yaşanıyor. Bir de üretilen ürünlerin pazara ulaşmasında problemler yaşanıyor.  Bu ve daha pek çok sorunu bir araya getirdiğimizde, gıda fiyatlarının artışının sebeplerini görebiliyoruz.”

Pandemi sürecinde gıdanın denetimi şirketlerin eline geçti

“Pandemi döneminde “aç mı kalacağız” korkusuyla gıdaya artan talep ile birlikte, gıdanın denetimini eline geçiren hem gıda şirketleri hem de bunu pazarlayan market zincirleri büyük bir avantaj sağladılar. Ama çiftçilerin pazara ulaşımları zorlaştı. Yaşadığımız bu problemler aslında dünyanın her yerinde yaşanıyor. Şirketlerin gıda üzerindeki kontrolü, pazara ulaşmadaki zorluklar, tarımın giderek daha çok metalaşması ve kar aracı haline gelmesi, üretimin zorlaşması, ihracata yönelik politikaların uygulanması ve küresel şirketlerin önünün açılması ve bir de küresel iklim değişiminin ortaya çıkardığı kuraklık gıda fiyatlarının yükselmesine neden oluyor.” şeklinde konuştu.

Şirketler gıdayı meta hâline dönüştürüp kriz anlarında fiyatları yükseltiyor

Tarım ve gıda alanında yapılması gerekenlere de değinen Erdem, “Bunun çözümü aslında çok açık ve net; küçük çiftçilerin kendi topraklarında kendi üretimlerini yapması. Kendileri için bile üretseler, gıda fiyatlarının yükselmesine engel olacak bir rol oynayacaklardır. Ama küçük çiftçilerin üretmelerini engelleyecek her şey yapıldı. Küçük çiftçilerin üretimlerine devam edebilmelerini sağlamak yerine tarıma hakim olanların, “tarımda 4.0”, “inovatif tarım” ve “dijital tarım” gibi tanımlamalarla beraber gıdanın giderek daha az elde toplanması sürecini yaşatıyorlar. Bu, tarımda tekelleşmedir.  Gıda kadar az insanın elinde toplandığında gıda fiyatlarının belirlenmesi, gıda fiyatlarının artmasına neden oluyor. Aynı zamanda bu süreç gıda spekülasyonlarını da ortaya çıkarıyor. Gıdayı bir meta haline dönüştürdüğünüz anda, stoklamalar ve kriz anında gıdayı daha yüksek fiyatlardan pazara sunma şansı tanıyor şirketlere.” ifadelerini kullandı.

Kaynak: karasaban.net

Devamını Okuyun

Haberler

Açıklamalar Sürüyor: Asgari Ücret Köleliğine Karşı Ne Yapmalı?

Yeni Pencere

Yayınlanma:

-

Yeni yılda yürürlüğe giren ve birçok kesim tarafından “kölelik uygulaması” olarak nitelendirilen asgari ücret için yeni değerlendirmeler gelmeye devam ediyor.

Her sene Asgari Ücret Tespit Komisyonu sürecinde ve her yeni yılın ilk gününde eylemlerle sürece müdahil olan TOKAD, Eğitim İlke-Sen, Sağlık İlke-Sen ve ÖYB, asgari ücretin kölelik düzenini pekiştiren bir uygulama olduğunu vurgulayan bir açıklama yaptı ve mücadele çağrısında bulundu.

Ortak açıklamanın metni şu şekilde:

Egemenlerin Kölelik Düzenine Karşı Ayağa Kalkalım!

2021 yılının da halkımız için açlık sınırlarında seyreden bir kölelik yılı olacağı egemen sermaye ve iktidar çevreleri tarafından ilan edilmiştir.

Egemenlerin karakteri ile açlık sınırında seyreden kölelik düzeninin varlığı uyumludur.

Asgari ücret uygulamasının, egemen çevreler tarafından çekip çevrilen üretim sisteminin zorunlu bir parçası olarak vâr olduğunu herkes görmelidir.

Bu soyguncu, yağmacı kapitalist düzen, bu düzenin zalim yürütücüleri mevcut pozisyonlarından geri adım atmayacaklardır. Bu, her sene sonunda yeniden ve yeniden ilan edilmekte ve her sene başından itibaren yeniden ve yeniden tereddütsüz bir şekilde hayata geçirilmektedir.

İnsan haysiyetini ayaklar altına alan zulüm düzeni, birtakım göstermelik kurum ve müzakerelerle müsamereler sergilemekte, umutsuz halkımızın gözünü boyamaya dönük hareketliliklerle mevcut yoksulluğun giderileceğine dair sahte umutlar pompalamaktadır. Bu arsızlık her sene devr-i dâim etmektedir, görüyorsunuz.

Ekmeğin, emek ve alın terinin yağmalandığı değil, neredeyse tümüyle gasp edildiği zamanlardayız. Firavun düzeni küreselleşmiş, zamanlar üstü bir mahiyet kazanmıştır. Allah’tan korkmadan ilerleyen bu düzen kendi karakterini her seferinde açıkça ilan etmesine karşın ezilenlerin adalet arayışı güç ve kuvvet toplayamamakta, kölelik düzeni açlık sınırında pekişmektedir.

Dünyanın her bir noktasında haysiyeti yağmalanan ezilenlerin kalpleri aynı ritimde buluşmalıdır. O ritim kendilerine asgari yaşamları lâyık görenlerin nasıl bir inkılâba uğrayıp devrileceklerini görecekleri vakitlere ayarlanmalıdır.

Zalimin ve zulmün, Nemrutluk ve Firavunluğun karşısında ayağa kalkacak iradelere ihtiyacımız vardır. O iradeleri besleyip tahkim edecek kararlılıklara ihtiyacımız vardır.

Mazlum ve mustazafların emek ve özgürlüklerini gasp edip rablik taslayanları aramaya gerek yoktur. Onlar sırıtarak, yeryüzündeki bütün halkları aşağılayarak, köpeksiz köylerde köteksiz dolaşmaktadırlar.

Zaman, üçün-beşin hesabını yapan sahte kurumsallıklara bel bağlayarak ömür tüketmek, ardından boyun eğip köleliği sürdürmek zamanı değildir. Zaman, başka bir ufku ve dünyayı işaret ederek bu zulüm mekanizmalarından kopma zamanıdır!

Aradığımız adalet ve özgürlük tevhidin ilkelerine, şanlı resullerin örnekliklerine sarılarak, oradan bugüne modeller geliştirip sunarak gelip bizi bulacaktır. Egemenlerin açlık sınırında dayattıkları kuşatmalar ancak bu şekilde parçalanabilir.

Rabbimizin beyanı, her dâim kendisine güvenip sığınacağımız tek dayanak olmalıdır:

Biz ise, yeryüzünde güçten düşürülenlere lütufta bulunmak, onları önderler yapmak ve mirasçılar kılmak istiyorduk.” (Kasas Sûresi, 5)

TOKAD (Toplumsal Dayanışma, Kültür Eğitim ve Sosyal Araştırmalar Derneği)

EĞİTİM İLKE-SEN (İlkeli Eğitim ve Bilim Çalışanları Dayanışma Sendikası)

SAĞLIK İLKE-SEN (İlkeli Sağlık ve Sosyal Hizmet Çalışanları Dayanışma Sendikası)

ÖYB (Özgür Yazarlar Birliği)                                             

Devamını Okuyun

GÜNDEM