Haberler
Dayanışmayı Küreselleştirin, Tarımı Yerelleştirin
Küresel çiftçi örgütü La Via Campesina, 10 Eylül Küresel Eylem Günü dolayısıyla bir çağrı yayımladı. Aile çiftçiliği ve köylü tarımına vurgu yapılan çağrı metni şu şekilde:
10 Eylül 2003 tarihinde ve Meksika Cancun’daki DTÖ Bakanlar toplantısının sürerken, Güney Koreli küçük ölçekli pirinç üreticisi ve köylü aktivisti Lee Kyung Hae, Dünya Ticaretinin dayattığı neoliberal politikaları protesto etmek için göğsünden bıçaklayarak kendini feda etti. Lee, ülkenin gıda ithal etmeye karar vermesi ardından çiftliklerini ve geçim kaynaklarını kaybeden binlerce çiftçiden biriydi. Bu politika DTÖ’nün onayıyla gerçekleştirilmişti.
La Via Campesina ve diğer toplumsal hareketlerin kitlesel gösterilerine ve protestolarına rağmen, Küresel Sermaye 17 yıl sonra ölümcül yayılmacı politikalarına -genellikle DTÖ’nün yardımıyla ve bazen yardımı olmadan- Serbest Ticaret Anlaşmalarına ve şartlı yardım programlarının araçlarını kullanmaya devam ediyor. Sonuç olarak, Güney Kore dahil olmak üzere birçok ülke, halklarının gıda egemenliğini ticarete konu etti ve gıda ithalatına büyük ölçüde bağımlı hale geldi.
Bu neoliberal itici güçle mümkün kılınan küresel gıda sistemi, son birkaç on yılda üretimden, işleme ve dağıtıma kadar bir avuç Ulusötesi Şirketin sıkı kontrolü altına girdi. COVID 19 krizi, bu sistemin sınırlarını çıkardı ve sistemi birkaç hafta içinde devre dışı bırakarak ve ülkeleri gerçek bir gıda güvensizliği riskiyle karşı karşıya bıraktı. Singapur, Güney Kore ve Avrupa’dakiler gibi zengin ülkeler bile, halkların gıda sistemlerindeki bu kurumsal yoğunlaşmanın tehlikelerini fark ettiler. Bu durum Haiti gibi ülkelerde, vatandaşlar arasında kıtlık korkusuna ve açlığa yol açtı.
Bunların hiçbiri, kaynakların sadece %25’ine erişebilmesine rağmen dünya nüfusunun %70’ini besleyen köylüler ve küçük ölçekli gıda üreticileri için şaşırtıcı değildi. Aksine pandemi, ülkeler gıda kıtlığıyla karşı karşıya kalırken tüm ihmal, zorluk ve risklere rağmen gıda üretimine devam ederek elini taşın altına koyanların köylüler, balıkçılar, küçük ölçekli gıda üreticileri olduğunu tüm dünya insanlarına kanıtladı.
Yine de hükümetlerimiz derslerini almamışlardır!
Şirket monokültürünü teşvik etme yolunda devam ediyorlar ve özel şirketlerin tarıma girmesini teşvik ediyorlar. Pandeminin son altı ayında, serbest ticaret müzakereleri önemli ölçüde ilerledi. Gıda sistemlerimizin kurumsal olarak ele geçirilmesini derinleştirmek amacıyla EU-Mercosur, RCEP, USMCA, CETA, TPP, TTIP ve bir dizi ikili ve bölgesel ticaret görüşmeleri yapılmaya devam ediyor.
Bazı hükümetler ise, karantina ve hareket kısıtlamalarını kötüye kullanarak kırsal alanların şirketler tarafından ele geçirilmesine izin veren piyasa reformlarını ve toprak reformlarını zorladı. Hükümetler her zamanki gibi işe dönmeye hazırlar ve halkımızın çaresizliği ve yoksulluğuna karşı ilgisiz kalmaya istekliler.
Bu artık durmalı. Gıda sistemlerimizin kontrolünü geri almamız ve gıda sistemlerimizin yerel üretimini desteklememizin zamanı geldi çünkü talebimizin önemi her zamankinden daha belirgindir: gıda egemenliği için savaşmaya devam etmeliyiz. Yani, her bölgedeki insanlar yiyeceklerinin üretiminde özerkliğe sahip olmalıdır. Tarımsal ürünlerin küresel ticareti başarısız oldu. Pandemi, gıda egemenliğini, agroekolojiyi, daha sağlıklı gıdayı ve tüketici pazarlarına daha yakın gıda üretme ihtiyacı gibi konuları tartışmamıza yardımcı olacak. Bu ancak aile çiftçiliği ve köylü tarımı ile başarılabilir.
10 Eylül 2020’de La Via Campesina, DTÖ ve FTA’lara karşı Uluslararası Eylem Günü’nü bir kez daha kutlayacak. Bunun için 10 eylül günü Lee Kyung Hae’nin fedakarlığının anısına, Asya, Afrika, Avrupa ve Amerika’dan köylü liderleri ve aktivistler arasında bir web-diyalogu düzenliyoruz. Tarımın neden DTÖ içinde ve dışında gerçekleşen tüm Serbest Ticaret Müzakerelerinin dışında kalması gerektiğini tartışacağız.
“Dayanışmayı Küreselleştirin, Tarımı Yerelleştirin” başlıklı konuşma, insanların yüzyıllardır süren köylü deneyimlerinden ortaya çıkan alternatifine odaklanacak. Konuşma, serbest piyasa kapitalizminin kırsal ailelere yönelik saldırısını vurgulamak için bir fırsat olacak. Gıda egemenliğinin ve sağlıklı gıda üretiminin ancak aile çiftçiliği ve ekolojik yöntemlerle köylü tarımından ortaya çıkabileceğini yeniden iddia etmek için bir alan olacak.
Serbest Ticaret Anlaşmaları değil, Gıda Egemenliği!
La Via Campesina
Kaynak: karasaban.net (Çeviri: Özge Güneş)
İlkeli Sağlık ve Sosyal Hizmetleri Çalışanları Dayanışma Sendikası (Sağlık İlke-Sen), nadir görülen bir hastalıkla mücadele eden ve bir kutusu 700 bin liraya yakın olan ancak SGK ödeme listesinden çıkarılan ilacı için verdiği hukuk mücadelesini AYM’ye taşıyan 23 yaşındaki Tuğba Tanık’la ilgili bir açıklama yaptı. Açıklamanın tam metni şu şekilde:
Nadir görülen kronik bir hastalık olan “Nörofibromatozis Tip 1”den mustarip 23 yaşındaki Tuğba Tanık’ın bugüne kadar SGK tarafından karşılanan ilacı Koseluga’nın temini, Sağlık Bakanlığı’nın onayına rağmen SGK tarafından reddedilmiştir. Mevcut kapitalist yağma düzeninin bir gereği olarak astronomik fiyattan satışa sunulması sebebiyle, Türkiye’de söz konusu hastalıkla mücadele eden kişilerin bu ilacı kendi imkânlarıyla temin etmesi fiilen olanaksızdır.
Sosyal Güvenlik Kurumu, özü ve rûhu gereği bu ve benzeri ilaçları ihtiyaç sahibi herkes için erişilebilir kılmak gibi mukaddes bir vazifeyle yükümlüdür. Haddizatında sosyal güvenlik, bir toplum hâlinde yaşayabilmeyi mümkün kılan en önemli unsurlardan biridir. Zira kardeşçe yaşayabilmemiz, aramızdan birinin başına beklenmedik bir musibet geldiğinde hepimizin onu makul şekilde destekleyeceğine dâir inancımızla ilişkilidir.
Buna rağmen neoliberal politikaların etkisiyle SGK’nın gitgide kâr etmesi gereken bir şirket gibi işletildiğine tanık olmanın derin üzüntü ve öfkesiyle doluyuz. EYT’yle ilgili düzenlemeden sonra emekli maaşlarının “emekli harçlıklarına” çevrilmesi sonucunda yüz binlerce ileri yaştaki insanımız, çok ağır imtihanlarla karşı karşıya bırakılmış, adeta kulu kula kul etmenin maddi koşulları inşa edilmiştir.
Buna benzer şekilde sıklıkla daha önce SGK tarafından ödemesi yapılan kritik ilaçların ödenmediğine şahit oluyoruz. Nitekim, bu trend hepimizin ülkenin tüm meydan ve caddelerinde sürekli “ilaç için yardım taleplerine” tanık olmamıza yol açıyor. Bu güvencesizleştirme insanların onur ve haysiyetlerine sistematik bir saldırı niteliği taşıdığı gibi, bu yolla kula kulluğun maddi zeminini de büyütüyor. Tüm bu hengâmede, sosyal güvenlik hakkı târumâr edilirken biraz daha iktisadî imkânı olanlara ise el altından kendi tedbirlerini almaları salık veriliyor. Biraz gelir elde edebilenler, gemilerini kurtarmak için bireysel emeklilik sigortaları ve tamamlayıcı sağlık sigortaları gibi kapitalist piyasanın tiksindirici “ürünlerinin” insafına havale ediliyorlar.
Onurlu, eşit, özgür ve kardeşçe bir yaşam için sosyal güvenlik hakkına yönelik saldırılara hep birlikte göğüs germek mecburiyetindeyiz. Nadir hastalığı için kullandığı ilacı temin edilmeyen Tuğba Tanık, olağan dava yolları sonuçsuz bırakıldığı için Anayasa Mahkemesi’ne yaptığı bireysel başvuru aracılığıyla bu hakkını aramaktadır. Anayasa Mahkemesi, tarihsel bir sorumlulukla karşı karşıyadır. Mevcut politik eğilimleri değil, adaletin gereklerini esas almakla mükelleftir. Sosyal Güvenlik Kurumu, bu kısıtlayıcı uygulamalarından derhâl vazgeçmelidir!
Sağlık İlke-Sen olarak, kimseye el açıp yalvarmadan, birbirimizle onurlu bir dayanışma ilişkisi içinde yaşamamızı sağlayan kapsamlı bir sosyal güvenlik kurumsallaşmasının önemini şiddetle vurguluyor, vurgulamaya gayret ettiğimiz ilkeleri şahsında sembolleştiren Tuğba Tanık kardeşimizle ilgili sürecin takipçisi olduğumuzu kamuoyuna saygıyla duyuruyoruz.
SAĞLIK İLKE-SEN YÖNETİM KURULU
